Máximo Huerta Utiel (Valentzia), 1971

Idazlea eta kazetaria, Máximo Huerta Informazio Zientzietan lizentziatua da eta Diseinu Grafiko eta Ilustrazioan Masterra du. 2009an argitaratu zuen lehen eleberria, Que sea la última vez que me llamas reina de la tele (Martínez Roca, 2009) eta La noche soñada (Espasa, 2014) lanarekin Udaberriko Eleberri Saria irabazi zuen. Honako eleberri hauek ere idatzi ditu: La parte escondida del iceberg (Espasa, 2017), Firmamento (Espasa, 2018), Adiós, pequeño (Planeta, Fernando Lara 2022 Eleberria Saria), París despertaba tarde (Espasa, 2024), Mi pequeña librería (Lunberg, 2024) eta Mamá está dormida (Planeta, 2026), bere azken lana.

Hainbat kontakizun ere argitaratu ditu, eta bere kazetaritza-zutabeen bilduma Intimidad improvisada (Booket, 2020) argitalpenean dago jasota. 2023an La Librería de Doña Leo zabaldu zuen Buñolen, Valentzian, haurtzaroko ametsetako bat betez.